Kuruyunca dilim damağım benim,
Suyun önemini anlar bedenim,
Temizlenmek için muhtaçtır tenim,
İhtiyacım olan su imiş meğer.
Ne büyük nimettir bize verilen,
Bulutlardan yeryüzüne derilen,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta