Sekiz kurşun südüm namluya, ensesinden vurmak için
Tetiğe basamadım, titredi ellerim durdum ağladım ağladım
Rıza göstermedi vicdan oda emir kulu der gibi, ya yolunu bekleyen varsa, hele birde babaysa...
Annem geldi aklıma derdi ki; “İnsansın kıyma insana” vuramadım, oturdum ağladım ağladım.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta