Namluların altında, mahmuzladım atımı
Gün doğarken bir daha, esti seher yelimiz.
Nere gitsem bilmem ki, kıtaları dolaşsam
Tüm yurtları suladı, coştu aktı selimiz.
Köşe başı bekleyen, tasmalılar nerede?
Pısırıklar sıvıştı, iki ara derede.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta