Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Birincilik ödülü beni memnun etmesine etti; fakat memnun olmadığım kardeşlerimi ölüme terkedişim... Sanırım canlıların 'ihanet'in ilk sütünü emişi bu yarışlarla başlıyor... Yorumunuz için teşekkürler.
Birincilik ödülü de bu dünyaya ayak basmak olmuş....
Memnunsanız aldığınız ödülden, o zaman bir anlamı olur ipi ilk göğüslemiş olmanın..
Güzeldi kutluyorum sayın Erol Ars..........
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta