Yıl 1995
Avrupa
Sreprenica'da katliam yapılıyor
Yüzsüz batının göbeğinde üç yüzbinden fazla insan katledilerek bir soykırım gerçekleşiyor
Otuz beş bini çocuk
Savaş ve katliam gören bir çocuk annesine diyor ki;
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




"Haçlı" zihniyeti!
Hiç değişmedi, değişmez de!
Sen,
Güçlü olacaksın!
"Tapınak şövalyelerini dize getirecek kadar!"
Barış,
Yeterince "savaşa hazır olduğunda" barıştır...
Lozan gibi!
Bu ayıp,
Bizi hala "barbar, soykırımcı" suçlamasıyla tıraş eden batının yüz karasıdır!
Arada bir vurmak gerekir, yüzüne yüzüne...
Tebrikler Önder Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta