Kan,revan diz çökmüşken Mostar
Osmanlının, son vücudu kurşunlandı o gün
Minicik bedenler Sırp süngüsüyle ezildi dostlar,
Suskun çığlığım,yangınım Bosna da.
O gün otuz bin körpecik çocuk
Bir oyun gibi yürüdüler ölüme
Çağdaş sanılan Avrupalı barbarlar
Kulak tıkadı bu büyük zulüme.
Birleşmiş zalimler kontrolünde,
Sırp köpekleri salyalarını akıttılar.
Tezgah aynı Amerika başrolünde.
Oluk oluk bebe kanı akıttılar.
Srebrenitsa vaveylanın başkenti.
Figan çiçeklerinin memleketi.
Yanan yüreğim,kara talihim.
Suskun çığlığım,yangınım Bosnada.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta