Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
İnsan önce kendine baksa,kendi kusurlarını saymaya kalksa;başkasına sıra gelmeden ömrü biter.
Kusur aramaktansa kendi kusurlarımızı düzeltmeliyiz.
Tebrikler
Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta