Sözümüz…!
Kimisi doğmadan düştü tuzağa
Kimi doğar doğmaz baktı uzağa
Bakıp ta ölü gibi yaşayan sağa
Müstehzi gülersen beni hatırla
Benim! Bir kuş gibi kendinden ürken
Hakikatten hayâle geçmişim erken
Bak, kor gözlerinle kimmiş bu derken
Kurşun olup delersen beni hatırla
Divaneden,meczuptan akıl aldım ben
Leyla diye mecnun gibi çöle daldım ben
Ahımı da eyvahımı da sana saldım ben
Göz yaşlarını silersen beni hatırla
Kollarım, bir tek seni saran sarmaşık
Ellerimde, ab-ı hayatı taşıyan kaşık
Kırk yıldır mektubu okunmayan aşık
Görmeyi dilersen beni hatırla
Zaman eskiyor sende, yaşın yok senin
Leyla! teksin alemde, eşin yok senin
Gözlerine meftunla düşün yok senin
Rüzgar olup yelersen beni hatırla
Kader; levh-i mahfuzda bir gizli yazı
Kimine kışı yaşattı, kimine yazı
Tomurcuğa durmuş güldeki ayazı
Kül edip elersen beni hatırla
Sol yanımın ateşi taşı kavurur
Kırık kalbim iki hece adını vurur
Gönlüm sana uçar, uçar da durur
Ölmeden! Ölürsen beni hatırla.
E.TOPRAK
Kayıt Tarihi : 3.07.2026 22:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!