Yoruldum feda etmekten kendimi,
İçimde bir ayna kırıldı.
Camları yüreğime batıyor..
Çekip elimi ayağımı bütün yaşanmışlıklardan,
Bulduğum ilk tenhada
Gölgesine yatıracağım kavrulan bir çocuğu
Ömrümün söğüt ağacının……….
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta