Sözüm yetmiyor
Kaderimde yoksa eğer şefkatle bakan aşkı neyleyim.
Gece feryat-i figan Şafak sökende ahı neyleyim.
Dövünmek yeridir sinem hicran derdiyle dolu,
Git artık yüreğimden müebbet mahkûmı neyleyim.
Niyetim gülü koymaktı dudağın rengi ruhsarın yerine,
Selvi boyun yoksa orada boşuna Gülistanı neyleyim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta