Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sözün bittiği yerde açı ve ızdırp vardır kimse seni anlamaz anlamak da istemezler
Dünya bazılarına cennet ken bazılarına cehennemdir elden de bir şey gelmiyor
Tebrik ederim saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta