Sözüm Kalmadı Şiiri - Hatice Olkuner

Genç yaşımda soldu yaşamın rengi
Şevk ile bakacak gözüm kalmadı
Bulmadı bu gönül dengine dengi
Kaderde gülecek yüzüm kalmadı

Bitmişim, ne bugün ne yarın varım
Gönlümün dağında erimez karım
Hiç tamam olmadım, her zaman yarım
Umut besleyecek özüm kalmadı

Var mıdır ben gibi zehir söz yutan
Yaptığın zulümdür Allah'tan utan
Sevgidir insanı hayatta tutan
Dilimde bir güzel sözüm kalmadı

Kan kusup kızılcık şerbeti içtim
Vefa bilmezlerden acılar biçtim
Ne dost ne de kardeş hepsinden geçtim
Yalnızlığa çare çözüm kalmadı

Sevmeyi bilmeyen kıymet bilir mi
Kırılan bir kalpte heves kalır mı
Esse deli rüzgar alev alır mı
Yelle tutuşacak közüm kalmadı

Hatice Olkuner

Üstadın kaleminden
Yalancı Fetbazın, Sözüne Kandık
Vefasız Namerdin, Aşkına Yandık
Kervansız Diyarda, Mecnuna döndük
Hazanım Kış Oldu, Yazım Kalmadı,
Yazdığım Destanı, Sazım Çalmadı...
,..........................Vezir Pehlevan