Sazı dertli çalan sözü bal eder,
Sözden ilham alan dostluğu güder,
Hak yolunu bulan insanı sever,
Cahilin sohbeti sözü yitirir.
Kamil olan derviş doğruyu söyler,
Sevgiyi bulanlar cenneti neyler,
Aşk ile dolanlar gönlünü eyler,
Çirkinin Bakışı yüzü yitirir.
Gönlü tok olanlar engine bakar,
Özünü bulanlar gül açıp kokar,
İlime dalanlar kemliği yıkar,
Yobazın bakışı gözü yitirir.
Kanberi bilenler doğruyu yazar,
İkilik güdenler cihanı bozar,
Edep almayanlar yolundan azar,
Kulun kul yakışı bizi bitirir.
Kanber GÜRBÜZDAL
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta