Sigara pakedinin küllüğü taşırdığı sabahlarda özledim seni,
Mum ışığının gün ışığına denk geldiği gün doğumlarımda,
Yasemin kokusunun burnumun direklerini sızlattığı,
“5 dakikaya evden çıkmam lazım” deyip seni seyre daldığım o akşamlarda özledim.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta