Sözlerin acılı dünyasında ağlamak, yanan yüreğe su serpmekle eş değerdir. Öyle ki bazı durumlarda ateşe su dökmek yangını daha da büyüte bilir. Her güzel şey gibi sevmek de insanı yakıp kavurur.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta