Gecenin karanlığında parlayan bir ay misali gözlerin. Gök yüzüne bakıyormuş gibi dalıyor insan derin derin.
Duygular yetmiyor ki hissetmeye,
Mehtabı seyretmek gibi denizde,
Sandal ile açılmış,yıldızları seyredercesine.
Öyle sürüklüyor işte,
Gözlerin evet gözlerin ay misali geceyi aydınlatan o güzel gözlerin,yıldız gibi parlayan gözlerin, benim anlatmaya yetmiyor işte sözlerim.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta