Bulutları izlemediği zamanlar yalnız,
Güneşi selamlamadığı, ay ışığına değmediği zaman bir o kadar kalabalık.
Dalları kırılmış, rengi sarıya çalmış,
Buna rağmen toprağa sarılmış.
Ne bir damla su, ne de dalına konan bir serçe,
Sanki herkesten uzak, tek başına sırtlıyor yalnızlığını.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta