Bulutları izlemediği zamanlar yalnız,
Güneşi selamlamadığı, ay ışığına değmediği zaman bir o kadar kalabalık.
Dalları kırılmış, rengi sarıya çalmış,
Buna rağmen toprağa sarılmış.
Ne bir damla su, ne de dalına konan bir serçe,
Sanki herkesten uzak, tek başına sırtlıyor yalnızlığını.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta