Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yer çekimi ne büyük nimet!
Bazen mermer bir zemin,
Bazen de sıcacık bir yüreğe düşmek,
Sıra dışı sayılmazdı değil mi?
Sonuçta düşüyorsunuz ya!
Gülümsetti...
Bol gülümsemeli günler dileğimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta