“Öz biliyorsa sözünü; peki, göze ne gerek!
Göz görmüyorsa özünü; de ki, söze ne gerek! ”
Aklıselim her insanın mayasında olanı,
Gözü ile görmese de özün bilmesi gerek!
Ahirete gider iken dünyasında kalanı,
Gözü ile vermese de sözün bilmesi gerek!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta