İnsan oğlu bu dünyaya sürgün edilirken kaybettiği dönüş yolunu, imandan başka birşeyle bulamaz…
Kanaatsız kişi hazine sandığının üzerine oturmuş dilencilik yapan kimse gibidir…
Odur ki en mahir dil ,bir sukutla her şeyi
anlata…
Ahmaka laf anlatmak dibi delik kovaya su doldurmaktan farksızdır…
Hırsıza akçe, çok konuşana sır emanet edilmez.
Biri parayı harcar, diğeri adamı harcar evlat…
Sözün boşuyla ciltler dolusu kitap dolarda, gönül sayfasında bir noktalık yer dolmaz.
Zalimin zulmü ,mazlumun ahı semaya ulaşıncaya kadardır…
Kanaatta şu üç şey fayda getirir,
İki karar, üç yarar, dört zarardır…
Arifler eğri ok atmaz, yeterki hedef menzile girsin…
Gözün açlığı midenin açlığından daha şiddetlidir, öyleki insan oğlu artık gözlerini fezadaki arsalara dikmiştir ...
Var Olma zorunluluğuna inanıp hak iddia eden, edep katilinden başka birşey değildir…
Hayel Tükenip bitmeyen sermayedir, nedense Ahmakta çok olur…
İnsan su misali girince bir kaba rengide değişir şeklide…
Kimi hızır gibi yetişir, kimi insan elbisesi giymiş şeytandır belkide…
HAK’ın kaderini şikayet ,ateş çemberindeki kendi kendini sokup öldüren akrep misali, fark şu ki ,akrep bir defa ölür, sen her gün ölürsün…
Başkasını beğenmemek, kendini beğenmişliğin alametidir…
Bütün doğruların katline sebet, dış görünüşteki yanılgıdır…
HAK’ kın kapısını açacak anahtarı arayan kişi, onu Rızanın içinden başka bir yerde bulamaz…
Bir gölne girmek çıkmak kadar kolay olsaydı, gönüller bu kadar kırılgan olmazdı…
Olurya düşersen günah kuyusuna,
Yukarı değil yere bakarsan…
Bir Kervan sahibi elbet tövbe ipi atar ,
beline dolarsan…
Düşme olurya düşersen, gam yeme,
Bilki küçük olduğunu ,Hatırlaman için düşürülmüşsündür…
Bir göz ne kadar keskin görürse görsün,
bakışı bulanık ise iyiyi kötü, kötüyüde iyi görür…
Dil tellallığını yapıp çığırmadıkca bela başa gelmez…
Her bakışın bir açısı vardır, kimi gülü , kimi dikenini, kimide Gül'ün sahibini görür…
Ruhsuz söz , ruhsuz beden gibidir, biri toprak altında, bir akıl katında unutulur gider…
Gözleri kör olana ölüm en Mahir tabibtir..
Gölnü nankör olana, nefsi hepten galibtir …
İnsan kendi içinde, kendi kendine kör düğüm olmuştur.
Ecel çözmeden bu düğümümün farkına varamaz..
Bu dünyada topraktan başka hakiki dost, kefenden başka post bulamazsın…
Gözleri kuru çöl gibi olanda Hikmet suyu bulunmaz…
Odurki akıllı kişi Takdiri sahibine bırakmalı,
Tetbirini önceden almalı…
Dünyanın çarkı bozuldu bir kere, ne kadar tamir edilsede kıyamete kadar bozuk döner…
Kem söz seken kurşun gibidir, muhatabını es geçsede sahibini boş geçmez…
Sukut etmesini bilmeyen dil, boş söze ancak hammallık yapar…
İnsan yalnızlığın içine girip aramadıkca kendini asla bulamaz…
İnsanların üzüntüsünden mutluluk peyda edenden, daha zalim kimse yoktur…
Suç işleyen kişiye en güzel mazeret itirafıdır, bahaneler adam kandırır ,
doğrular ise değer kazandırır….
Her düşüşünde HAK’IN elini gören ,
Asla düştüğü yerde kalmaz…
Kişiyi vuslat menziline ulaştıracak tek araç nefsidir.
Bu aracı kullanmasını bilmiyen HAK yolundan çıkar…
İLAHİ ahlaktan pay elde etmek isteyen,
Önce işe, gördüğü ayıp ve kusurların üzerlerini örtmekle başlasın…
Garib Garib
Kayıt Tarihi : 10.1.2026 21:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!