Kişi istikamet peşinde koşmadıkca, istediği şeylere asla ulaşamaz…
Temenni nefsin sızlanışı, gayret HAK’kın çağırışıdır, sızlanmayı bırak sesi duy…
İnsan benlik maskesini düşürmedikce, gerçek yüzünü göremez…
Her insanın içinde doğru rotayı gösteren bir pusula vardır.
O pusula bozulmaya dursun, HAK’ın limanına ulaşmak ne mümkün…
Bu dünyanın huzuru , dünyanın ta kendisidir, ondan ne kadar vazgeçersen o kadar huzurlu olursun…
Nefsin arzusu Saliki HAK’KA ulaştıracak en hızlı binektir, yeterki ona vermeyi bırakıp , binmeyi öğrenmiş olsun…
İbadet küçülmenin en kestirme yoludur,
Küçülmeden HAK olan gerçek büyük görünmez….
Merhamet doğuştan her insanın içine konulmuştur, ancak kin ve nefret onu yeyip bitirirler…
Bu dünyada senin için biri bedeni biri manevi iki ölüm vardır, biri mekan değiştirir biri sureti.
Dikkat et hayvan olarak haşr olmuyasın…
Dünya ilmi kişiyi robotlaştırır, HAK’kın ilmi insanlaştırır.
Var sen hangisini istersen onu tahsil et…
Elinden ve dilinden emin olunan kişide, her kalbin kapısını açacak bir anahtar vardır…
Bu dünyanın değerini bir sineğin kanadına koysalar taşır.
İnsanın değeri dünyaya ne kadar kıymet verdiğiyle anlaşılır…
Dilin tembellik edipte, çalışmayıp sükut etmesi , yirmi dört saat mesaili çalışmasından daha hayırlıdır…
Dünya kurulu tuzaktan, ahiret her gün yaklaşan uzaktan ibarettir…
Arif olan tuzağı bozar, uzağı yakın eder…
Şu dünya tuzağı baş gözüyle görünse idi,
İnsan bırakın üstüne gökdelen dikmeyi, bir kerpiçi diğerinin üstüne koymayı istemezdi…
Şu ahir zamanda namus hayınlığının kılıfı
ucuza satılır oldu.
Kimi adını sevgi , kimi adını aşk diye çığırıyor…
İnsan kendisiyle yüzleşip gerçek yüzünü görseydi, aynalara bakmaya tahammül edemezdi…
HAK’ kın nuru semadan yağmur gibi yağsa, gafil olanın bağına bir damla düşmez…
İnsan oğlu şu bedeni gıdaya harcadığı gayretin onda birini , Ruhi gıda temininde harcasa, arzda bir tane semirip şişmiş beden görünmezdi.
Ruhun gıdası Semaya, bedenin gıdası ancak helaya götürür…
Ev sahibi habersiz gelen misafire surat asar.
Haberli gelene, hem sofra hem döşek açar…
Kibiri bırak gardaş, cehennem bu Deniz dolu dünyaya atmış oltasını büyük balık tutuyor,
Dikkat edesin firavun gibi zokayı yutmayasın…
Bu dünya ahiretin eleği mesabesindedir,
Büyüklenmeyi bırak, küçülüp elekten geçmeye bak ki , yoksa çer çöp gibi yabana atılmıyasın…
İnsan bir damla sudan ibaret olduğu halde ,niceleri kendini Deniz zannettiğinden,
bu bir damlada, yani kendi içinde boğulup gider…
Bu dünya hep bir yana meyillidir, üzerinde Ariflerden başka sabit duran birini bulamazsın…
HAK’KIN Had sınırını aşmaya teşebbüs belayı, bizzat aşmak gazabı getirir…
Kayıt Tarihi : 24.1.2026 23:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!