Sözden öte, özümüzdür daima herşeye yansıyan.
Senin söylediklerinle,bizim hissettiklerimiz bir değildir.
Çünkü biri manevi duyuş, diğeri maddesel dünyalık oluşmadır.
Dolayısıyla, senin söylediklerinin parçalarını birleştirip
bu dünya da genişletebilmen mümkün değildir.
Ancak söz, öz olabildiğinde dokunuş daima gerçektir.
Ve bazı duyuşlar yalnızca yürektendir.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta