İnsanlar, yaradandan, sağlık, mutluluk, huzur, mal, mülk, eş, nimet, şans isterler, oysa ki gönüllerine allahı alanlar ruhen ve bedenen en güzel seviyeye ulaşırlar. Y.b.ç (Şiirhan)
Tavrım yaradana aşktır, bu dünyada olduğum için.Y.b.ç (Şiirhan)
Art niyetsiz, yürekte çoğalıp, yüreğe akan bir hazdır sevgi. Y.b.ç (Şiirhan)
O kadar yüce ve asilsin ki yere göğe sığmıyorsun. Y.b.ç (Şiirhan)
Yörüngesi kendi hayalleri olanlar gece ve gündüz geçişleriyle uğraşırken, yüreğin düzleminde olanlar aşk mevsimi yaşarlar. Y.b.ç (Şiirhan)
Ey af, bağışlanma isteyen insan, sen ne kadar affedici oldun ki af dilersin, demek ki neymiş, istemekle olmaz, önce kendin arın. Y.b.ç (Şiirhan)
Sabır, üzüntüyü de, ömürü de bitirir. Y.b.ç (Şiirhan)
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta