Sözde Aşk kapımı tekrar çalmıştı...
Çünkü kalbim bunu bana söylüyordu...
Sanki bahar tekrar gelmişti...
Kalbimin bütün çiçekleri açmıştı rengarenk...
Ama güneş hala kızgın, bir şarap misali hala yanıyordu tepemde...
Heyacandan ellerim terliyor, nefesim kesiliyor, sesim titrek bir şekilde...
Suç işliyorsun der gibi. Oysa o ateşi yakan, sen ve ben...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
