Susan dillerin çöplüğü burası
Sadece sessizliğin konuştuğu
Gecenin gündüzden bol olduğu
Ve martıların hiç uğramadığı..
Bir şehir hayal edin böyle karanlık
Sessizlerin film afişlerinin arkasına saklandığı
Cümlelerin dudaklara boyun eğip kaybolduğu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta