Hüzün yüklü sözcükler birikmiş içimde.
Buruk bir cümlenin kimsesiz çocukları
Yahut bir şiirin kafiyesiz mısraları...
Anlamdaşlarıyla birlikte kifayetsizdirler dilimde.
Mürekkebin dilinden anlamaz onlar.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta