Kaotik dönemlerde sözcükler oyun oynarlarmıs kendilerince
Herbiri bir anlamı alıp saklanırmıs kendi yazarlarının köşesine
Ya da şairlerin kalemlerinde anlam olurlarmış gercek anlamlarından öte
Kimi zaman da tesbihte hata olmaz ise
Kendi dünyalarında saklanıp gözükmezlermiş bizlere
Dize dize ağlayarak ağlarını örerlermiş çevrelerine…
Ne zamanki bir şair ya da yazar sözler değil ‘eylem’ derse
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta