Söz yardan açılınca, sineler yakar kelam
Aşkı yaz denilince, dert ile donar kalem
Bir gün sevgi bitince,kahrından solar alem
............ Gözler konuşur gözler, söz Yar'dan açılınca.
............ Dilsizler bülbü olur, öz Yare kavuşunca.
Hayal, rüya, serap geç, vuslattır bir tek ilaç,,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta