Bir söz vardır dilde ve aşk vardır kalpte...
Ne aşk biter vuslat-ı gönlüm de,
Verilen söz unutulur mu ölmedikçe?
Kalbin attıkça akıl neylesin,
Beni gömmüşsün en derinlerine;
El alem ne desin göremediyse.
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




Evet bizlerde bir söz verdik! Hem de ta kal-u belada! Rabbimizin bize; 'BEN SİZİN RABBİNİZ DEĞİLMİYİM!' Hitab-ı sübhaniyesine; 'EVET SEN BİZİM RABBİMİZSİN DEDİK!' İşte o gün verdiğimiz bu söze sadık kalmak için kullukta kasurlarımızı asgariye indirme gayreti içine girdik!
Rabbim bütün ehl-i imanı bu gayretinde başarılı kılsın ve nefs-i emmarenin tuzaklarından ari ve beri eylesin! Aminnnn.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta