Hırçın bir at gibisin
yeşil kırlarda özgürlüğüne koşan!
Ben,mavi göklerde süzülen beyaz bir Güvercin,yolunu arayan!
Karşılaşırız belki birgün hayat kıyısında...Korursun beni tüm kötülüklerden!
Asi ruhun rüzgara kapılmış koşarken peşimde,
ben de senin için süzülürüm göklerde!
Bu masal böyle sürüp gitsin...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
