Renkerin atıklarını topladım ve kağıt boyu yürümeye başladım.
Füzenlerden yapılma çitlerden atlayıp, hamur yapbozlara ulaştım.
Tırnaklarımın arasında maviye çalan renkler vardı.
Halbuki normalde siyahımsı tonda kirden başka birşey olmazdı.
Elimi kafama götürüp tırnaklarımla saç diplerimi ovalamaya başladım.
Arada elime yapışan bir tel turuncu...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta