Istırap dolu bir yokuştur aşkın hasreti,
Çile çektirir ruha yokluğun sîreti,
Durgun nehirleri cana getirir solmuş gülün sevgisi,
Akmayan söz pınarlarım şimdi sayfaları ıslatır.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta