Bazen söz kalemi biter sukut hakim olur insana
ama duyguların karamsarlığına boğma kendini asla,
verelim cihanı ateşe yansın bütün dertler,
ne kalır elde gözyaşından başka onu da ya aşk döker ya da keder,
ey sevgili saklanma perderin ardında gel bak burada bir gül bahçesi,
nerede kaldı o bozguncuların o hilecilerin o sihirbazların vahşi pençesi!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta