Söz Geçmiyor 1 Şiiri - Uğur Musab Şahin

Ne bir gülde, ne dikende,
Samimiyet yok sevgide,
Hatır gönül saymaz kimse,
Evladına söz geçmiyor…

İnsanoğlu çiğ süt emmiş,
Çoğu bekâr evlenmemiş,
Dini sorsan herkes derviş,
Torununa söz geçmiyor.

Hani köylü efendiydi,
Sütün kaymağını yedi,
Hepsi birden zenginledi,
Akrabaya söz geçmiyor.

Esnafında peşin hüküm,
Dünya kadar ağır yüküm,
Demir değil talaş döküm,
Kardeşine söz geçmiyor.

Memurlukta torpil şarttır,
Her bir memur padişahtır,
Ya Emirdir, ya paşadır,
Bekçisine söz geçmiyor.

Siyasette rüşvet gani,
Balık baştan kokar hani,
İşini bilir vekil yani,
Şoförüne söz geçmiyor,

Kalıbının adamı yok,
“Açız” diyen zengini çok,
Yağla, balla karnı da tok,
Karısına söz geçmiyor.

Yattıkları yerden maaş,
Devlet töreniyle naaş,
Kimi hızlı, kimi yavaş,
Muhalefete söz geçmiyor.

Harcadığı parasını,
Seçimdeki yarasını,
Onca borcun darasını,
Hemşeriye söz geçmiyor.
2026