Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Anver Bey!
dolu dolu tam tekmil kutlarım muhabbetle tam puan
Yel kayadan ne koparır ki
saygılarımla
Kaş göz işmar gelenektir bizde!
Aşık söz söylemeden durulur mu?
Saz teline Mızrap' sız vurulur mu?
Meyveli ağaça taş atmamak olur mu?
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta