Bir rüya idi;
Daldım nurlu bir bahçeye
Nurdan ışıklar parladıkça parlıyordu
Suya düşen taş gibi
Sessiz ama hep büyüyen
Büyüdükçe varlığından sıyrılıp
Yoklukta var olan
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Hüda bu yola cümle özenenleri erdirsin dost..
ben bi başka şekilde almanyada bi hastahanede yatarken öptüm onun elini kısmet.. hacdan dönüşümden 10 yıl sonra.. ne güzel tarif etmişsin kutlarım yüce yaradan cümle ümmeti muhammedi o yüce nebinin şefaatine erdirsin o yolda akıl gittimi gider kalemine yüreğine sağlık emeğin var olsun
ilhamın bol olsun...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta