Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
söz biter...
anlamların görünmeyenlerinin çizgisi kalır...ayna ve sırrının bütünlüğü gibi...birbirinden farklı ama kopamayan...
tebrikler Cengiz Bey...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta