Çoğu zaman konuşamazdık.
Yan yana sessiz yürürdük.
İkrara bir türlü gelemezdik de sükuttan,
Adımlarımız sabırla hem konuşur hem beklerdi.
Bir gün tam sustuk derken bütün şehri,
Yürünecek hiç söz kalmadı,
Hepsini seviştik.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta