Çoğu zaman konuşamazdık.
Yan yana sessiz yürürdük.
İkrara bir türlü gelemezdik de sükuttan,
Adımlarımız sabırla hem konuşur hem beklerdi.
Bir gün tam sustuk derken bütün şehri,
Yürünecek hiç söz kalmadı,
Hepsini seviştik.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta