İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'-pişman olmadım vaz geçtiklerimden
beni sırtımdan vurana yönümü dönmem ben. '
Çoğu kez sırtımızdan vurulduğumuzu anlayamıyoruz şaire.
Paylaşım için teşekkürler, saygı öncelikli sevgiler.
Sırttan vurmayı kendilerine yaşam doğrusu seçenler zaten yönünüzü değil sırtınızı dönmenizi beklerler...
Yüreğinize sağlık sayın Saniye Uzun........
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta