Aslında biz, nefes alan ama görünmeyen gölgeler gibiyiz;
yaşarken yok sayılan,
öldükten sonra değeri biçilen,
sessizliğimizle hatırlanan varlıklarız.
Hepsi bundan ibaret.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta