Aslında biz, nefes alan ama görünmeyen gölgeler gibiyiz;
yaşarken yok sayılan,
öldükten sonra değeri biçilen,
sessizliğimizle hatırlanan varlıklarız.
Hepsi bundan ibaret.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta