Şafak kızıllığında kopup bu yorgun şehirden
Serin sularıyla ıslanıp, kimsecikler uyanmadan
Bozuk radyoda geceden kalma son şarkı çalınırken
Sıyrılıp nanosundan teknolojinin
Kirpiklerin gölgesinden süzülen bir damla gibi
Özgürce yürüyüp yorulabilmekti.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




çayın dahi demini almışı makbüldür...
çoluk çocuğun içtiği paşa çayına
mesela bizim oralarda
imamın abdest suyu derler,
bunları niçin düşünüp, söylediğime gelince
şiiriniz tam kıvamındaydı
henüz acılaşmamış çay tadında
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta