Soyut bir yalnızlık somut bir acıya dönüştü. Modern çağda mistik tahayyüller,antik korkular, sırlarla dolu karanlıklar.ın kenarı değil tam merkezindeym.
20.yaşyil yaşanmışliklari titreyen günlerde paranoyaya tutsak bir şekilde intiharlarla şekillenmekte. Cesedm zahiri yönü gülerken, ruhm batini ağıtlarla kuşatılmış durumda.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta