Birinin yanık gelinliğiyken,
Diğerinin ıslak çarşafı oluyor kadın....
Fark etmediği hepsi büyütüyor benliği;
Ve elbet anlaşılmıyor,akınca içine çarpık karmaşanın,
Yakaya ilikli soysuz bedeli.....
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta