öfkemin rengini duysun dünya
bu savaş
gülüşlerini öldürdü
ağlamış gözleriyle çocukların
yas giysilerini çıkaramadılar
siyah sesliydi savaş
öldürülmüş toz toprak içinden
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




iç sızısı doldu yüreklerine o annelerin.
diner mi gayri..
kırılsın elleri,yıkılsın evleri
onları bu hale koyanların..
duyarlı şiirinizi kutluyorum Mustafa Bey..selamlar efendim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta