Soylu hüzünleri olmalı insanın..
Mazlumların katledildiği coğrafyalardaki çocukların gözyaşları gibi...Gazze gibi mesela..
Soylu vazgeçişleri olmalı insanın...
Allahı üzmemek için.. onun yasalarını ve yasaklarını ezmemek için sevdiği bir şeyden, sevdalandığı bir kimseden vazgeçmek gibi...Haz gibi, his gibi, Aşk gibi mesela..
Soylu bir duruşu, ve soylu bir seddi olmalı insanın...Paranın malın mülkün, şanın şöhretin, makamın mevkinin aşamadığı bir seddi olmalı...İnanç gibi, kişilik gibi, onur ve haysiyet gibi mesela..
Soylu korkuları olmalı insanın...İnançlarını kaybetmek gibi..Sevdiklerini kaybetmek gibi..Kişiliğini ve karakterini bir kaç kuruşa satma ihtimali gibi mesela...
Öyle işte...
Bursa'da eski bir cami avlusu,
Küçük şadırvanda şakırdayan su.
Orhan zamanından kalma bir duvar...
Onunla bir yaşta ihtiyar çınar
Eliyor dört yana sakin bir günü.
Bir rüyadan arta kalmanın hüznü
Devamını Oku
Küçük şadırvanda şakırdayan su.
Orhan zamanından kalma bir duvar...
Onunla bir yaşta ihtiyar çınar
Eliyor dört yana sakin bir günü.
Bir rüyadan arta kalmanın hüznü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta