Nilgün Marmara haklıymış. Kadın, hayattan sıyrılmak için çok zorlandı. Hayattan koptuğunda 29 yaşındaydı. Ben çok talihsizim, yirmili yaşların başındayım. Aramızdaki fark, o meslek sahibiydi; ben değildim. Aynı hastalığa muzdaribiz; çok yakın iki hayat. Hayatı bekleme salonu olarak görüyordu. Gerçekler ne yazık ki çok acı...
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta