Yüreğimizin bir sürü puslu yüzü vardı,
gülen, ağlayan, haykıran,
ve aynı yerden bakan iki gözümüz,
Hangi yerden anlatsam bizi, bende bilmiyorum,
Nereden başlasam bizi anlatmaya, iki yakası bir araya gelmiyor, birbirimize ettiklerimizin.
Bir dünya yol var birbirimize gelmeye, bu kadar mesafelerin delisi iken …
Hangi birine değsek, her yerimiz kan revan …
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta