Vurulan, tertemiz alınları öpülen hep gencecik fidanlar
Söylesene toprak ana cihan buna hiç ağlamaz mı?
Yayılan, vatanı bölüşen hep kanı bozuklar
Söylesene adalet ana cellat silahlar hiç hain vurmaz mı ?
Kanayan, ağlayan hep dilsiz mazlumlar
Söylesene adabımuaşeret ana buna hiç sövülmez mi?
Çalan, çırpan hep koltuk için yaşayanlar
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta